Ana içeriğe atla

D-Day

Ne gün ama? Herkes bir tarafa koşuşturuyor. Yarın sürüm çıkılacak ve son dakika işleri. Tam bir adrenalin fırtınası. Günlük muhabbetler bugün hiç yok. Herkes tuvaletini tutuyor gibi, kimsecikler kıpırdamıyor işini yaparken. Ofiste sadece bizim takımın sesini duyuyorum. Şunu kapat, şunu aç, yükledin mi? çalıştı mı? geldi mi? gitti mi?

Haftalar öncesinden belirli olmasına rağmen bugünün geleceği, nedense kritik bazı konular bugün açığa çıktı. Çalışan özellikler, çalışmayan özellikler, sürüme dahil edilmemesi netleşen özellikler... Karmaşıklık var belli. Ancak sorunun temelinde her zamanki gibi planlama yatıyor. Planlama yaparken de çok zaman ayırmak istediğiniz konular yüzünden sıkışıp kalıyorsunuz. Az zamanda çok iş yapmışız. Fakat hızlı ve öfkeli olmuş.

Her zaman dediğim gibi "küçük adımlar".  Küçük adımın karmaşıklığı az olur. Alınacak yol kısalır. Merdivende ilerleme görülür. Küçük ama sağlam adımlar.

Bir sonraki yazımda sanırım basitlik üzerine yazacağım. Bir kitap okudum, onun yorumlarını yapacağım önce. Sonra da kendi görüşlerimi aktaracağım.

Şimdi D-Day devam etsin bakalım.

Yorumlar